Tytoń Orientalny: domowy

Kiedyś uprawa tytoniu domowego była powszechna i głównym źródłem dochodów wielu rodzin. Jego popularność opierała się na prostocie uprawy i wysokich kosztach gotowych surowców. Dziś, pomimo szybkiego obniżania cen wyrobów tytoniowych, zainteresowanie rolników nimi nie osłabło. Jak samodzielnie uprawiać tytoń w ogrodzie, jakie odmiany preferują i jakie są odmiany orientalne - przeczytaj o tym w dalszej części artykułu.

Historia orientalnego tytoniu

Orientalne cygaro a tytoń papierosowy słynie z produktywności i witalności. Jest uprawiany na wyżynach południowo-wschodnich regionów Europy, gdzie inne odmiany nie zapuszczają korzeni. Liderami w uprawie tej rośliny są Grecja i Turcja.

Nazwa Oriental łączy kilka odmian tytoniu, które zostały wyprodukowane w krajach wschodniej części Morza Śródziemnego, na Bałkanach i na Morzu Czarnym, gdzie w czasach starożytnych znajdowały się osmańskie posiadłości. W związku z powszechnym rozpowszechnieniem kultury w życiu codziennym wiele lokalnych nazw pochodzi od nazw osad. Na przykład Smirna, Samsun, Bursa, Izmir, Drama.

Uważa się, że nasiona tej bezpretensjonalnej rośliny zostały sprowadzone na ziemie osmańskie przez europejskich kupców w XVI-XVII wieku. Pomimo wrogości sułtana Marata IV i jego interpretacji tytoniu jako budzącego sprzeciw wobec Allaha i dogmatów Koranu, kultura szybko rozprzestrzeniła się wśród miejscowej ludności.

Z czasem rolnicy zaczęli uprawiać orientalne, nie tylko na potrzeby, ale także na sprzedaż. Wkrótce władca imperium zobaczył korzyści ekonomiczne płynące z popularności tego produktu.

Od 1667 r. Orientalny tytoń był dopuszczony do uprawy, konsumpcji i sprzedaży w domu. Prawda została nałożona na podobny zawód z podatkami, na które nie każdy kupiec mógł sobie pozwolić.

Opis tytoniu Oriental

Odmiana tytoniu Oriental ma wiele podobieństw z krewnymi, ale różni się niższą zawartością substancji cukrowych, ściągającym smakiem i gęsto nasyconym aromatem.Uprawa tej rocznej kultury zielnej nie jest trudna nawet dla leniwych właścicieli ziemskich.

Orientalny tytoń jest dobrze przystosowany do ubogich gleb, częstych susz, zbyt gorącego lata i jesieni. Przed niekorzystnymi warunkami klimatycznymi liście tytoniu chronione są specjalną powłoką woskową wzbogaconą naturalnymi olejkami eterycznymi, dzięki czemu nigdy nie wysychają.

Mocne łodygi orientalnych odmian tytoniu rosną do wysokości 3 mi nie rozgałęziają się. Kształt liści, w zależności od odmiany, może być wąski, lancetowaty lub szeroki. Różni się od innych odmian gęstą powłoką woskową z grubym włosiem.

Kultura kwitnie w drugiej dekadzie lipca przez 25–40 dni. Jej fioletowe lub szkarłatne pąki są zbierane w kwiatostany wiechowe.

Każda orientalna marka tytoniu charakteryzuje się specjalnymi cechami. Ale nie jest możliwe znalezienie go w czystej postaci na współczesnym rynku, ponieważ dostarcza się tam mieszanki. Obecność w składzie interesujących odmian tytoniu wskazuje specjalne oznakowanie „Oriental Tobacco”. Należy również zwrócić uwagę na dominujące gatunki w składzie mieszanki.

Główne odmiany tytoniu orientalnego

Specyfika turecko-greckiego tytoniu została doceniona daleko poza historyczną ojczyzną.Ze względu na wysoką wydajność i specjalny pikantny smak roślina była uprawiana w Pakistanie, Kirgistanie, Azerbejdżanie, Iranie, Mołdawii, Ukrainie, Bułgarii i południowo-wschodniej Rosji.

Charakterystyczne jest to, że w każdym regionie produkt gotowy do użycia różni się pikantnością. Niektóre odmiany wyróżniają się nasyceniem substancji żywicznych. Ze względu na te właściwości są one preferowane jako podstawa dla orientalnych mieszanek tytoniowych. A inne charakteryzują się miękkością i są używane wyłącznie jako przyprawa i pikantna odmiana.

Edirne

Obecnie główna uprawa tej rośliny koncentruje się na kilku obszarach europejskiej części Tracji Turcji (Kırklareli, Edirne, Uzunköprü, Şarköy, Babaeski, Lüleburgaz, Tekirdağ i Çorlu).

Odmiana charakteryzuje się średnimi szerokimi liśćmi. Na etapie całkowitej fermentacji są wypełnione różnymi odcieniami czerwieni.

Smak tytoniu jest ostry, wyraźny, z lekkimi słodkawymi nutami i jednocześnie goryczką. Około 1,5–2% nikotyny znaleziono w składzie suchej rośliny.

Balikesir

Południowe regiony Agonya, Balikesir, Gönen, Yenice, Biga i Susurluk są uważane za centrum produkcji tej odmiany tytoniu. Typowe jest, że specjaliści od smaku naturalnych surowców mogą dokładnie określić miejsce uprawy rośliny.

Balikesir ma ostry specyficzny zapach, delikatną teksturę liści, a także zwiększoną zawartość nikotyny (w granicach 2,5%). Z tego powodu jest bardzo ceniony na rynku globalnym. Często produkt jest stosowany jako główny składnik mieszanin rurowych.

ADIYAMAN

Odmiana jest uprawiana na lekkich, oddychających i dobrze przepuszczalnych glebach w regionach takich jak Adıyaman, Pertek, Malatya, Akçadağ, Siverek, Kahta i Hozat. Ale najlepsze przykłady odmian ADIYAMAN rosną na polach w pobliżu wiosek Bulam i Celikan.

Eksperci uważają, że jego główną cechą są stosunkowo duże i szerokie blachy w kolorze żółtym lub jasnoczerwonym o umiarkowanie gęstej fakturze.. Nawet po wyschnięciu elastyczne ciemne żyły pozostają na nich wypukłe. Smak jest nieodłącznie gorzki i słodki. Kompozycja zawiera nie więcej niż 2% nikotyny.

Basma ardabodju

Prawdziwe surowce tej odmiany są zbierane na luźnych glinach położonych wzdłuż rzeki Yeşilırmak. Do uprawy tego rodzaju tytoniu idealne są słoneczne doliny między tureckimi wzgórzami.

Nazwa odmiany ze względu na cecha liści do skręcania i jak się do siebie przykleić podczas procesu suszenia. Basma Ardabodju można rozpoznać po małych i lekko rozszerzonych blachach o umiarkowanie grubej fakturze, elastycznej gładkiej powierzchni i aksamitnym grzbiecie.

Po fermentacji surowiec uzyskuje silny aromat i specyficzny żółto-czerwony odcień. Skład tego tytoniu zawiera nie więcej niż 1% nikotyny i dużo cukru, wyczuwalne podczas palenia. Dlatego dodaje się go do mieszanek tytoniowych o wysokim odsetku goryczy, aby nadać im słodyczy i miękkości.

Sadzenie tytoniu w domu

Warunki uprawy orientalnych tytoni zależą od konkretnej odmiany. Niektórzy ludzie preferują warunki wysokiej wilgotności i temperatury, podczas gdy inni czują się komfortowo w średnich temperaturach i suszy. Ale technologia i czas lądowania są takie same dla wszystkich typów.

Planowanie siewu sadzonek zaleca się w ostatnich tygodniach lutego lub na początku marca. Sadzenie sadzonek w otwartym terenie najlepiej wykonać w drugiej połowie wiosny.

Do sadzenia rośliny wybierają dobrze oświetloną i chronioną przed zimnymi wiatrami powierzchnię z lekką, dobrze przepuszczalną, przepuszczalną dla powietrza i gleby.

Dzień przed siewem wskazane jest wstępne przygotowanie materiału do sadzenia. W tym celu jest przechowywany przez kilka godzin w roztworze dowolnego stymulatora wzrostu (Emistim, Kornevin, Ekosil), po czym jest owinięty wilgotną szmatką i pozostawiony do pęcznienia (ogólnie procedura przygotowania trwa około 24 godzin).Niektórzy rolnicy zalecają przygotowanie wodnego roztworu azotanu potasu lub kwasu winowego do moczenia w celu przyspieszenia sadzonek.

Spęcznione ziarna należy umyć w wodzie o temperaturze pokojowej i wysuszyć. Następnie układa się je na wilgotnej szmatce w płytkim ceramicznym pojemniku do kiełkowania. Zanim pojawią się pierwsze pędy, umieszcza się je w ciepłym miejscu, utrzymując poziom wilgotności w naczyniu.

Kiełki zaczynają się wykluwać przez 3-4 dni. Nie czekaj, aż sadzonki będą nadmiernie duże, ponieważ w tej formie mogą zostać uszkodzone podczas sadzenia.

Wykiełkowane 2/3 nasiona są ponownie suszone, a następnie delikatnie mieszane z odkażonym suchym piaskiem. Powstałą mieszaninę nakłada się na wilgotne podłoże z próchnicy i piasku rzecznego, przygotowane w stosunku 3: 1. Górne ziarna tytoniu należy zamknąć warstwą surowej gleby o grubości 3-5 cm.

W przypadku metody sadzenia sadzonek zaleca się natychmiastowe umieszczenie materiału do sadzenia w kasetach lub doniczkach z torfem. To ochroni delikatne pędy i korzenie przed złamaniem podczas nurkowania. Pamiętaj, że tytoń wszelkiego rodzaju bardzo boleśnie reaguje na każdą inwazję, w tym przeszczep.

Na ostatnim etapie zaleca się zalać zasiane łóżko grubym sitkiem, a następnie przykryć folią i pozostawić w ciepłym, dobrze oświetlonym miejscu.

Funkcje pielęgnacji tytoniu w domu

W dalszej hodowli wymagane są umiarkowane wilgotność, pożywna gleba, terminowe szczypanie, a także profilaktyczne leczenie chorób i szkodników.

Podlewanie

Wilgoć jest ważna dla każdego tytoniu orientalnego.. Dlatego rośliny są podlewane do tego stopnia, że ​​górna warstwa gleby wyschnie. Ważne jest, aby zapobiec tworzeniu się skorupy, a także zaleganiu wody w pobliżu łodyg. Jeśli brakuje wody, wzrost krzewów zatrzyma się, aw przypadku jego nadmiaru wzrasta ryzyko zakażenia chorobami bakteryjnymi i grzybiczymi.W oparciu o wzrost łodyg i znaczną biomasę eksperci zalecają codzienne podlewanie roślin małymi porcjami, szczególnie na początkowych etapach rozwoju.

Stos na liściach tytoniu opóźnia odparowywanie wilgoci, ale nie oszczędza to plonu psiankowatych przed koniecznością nawilżenia. W niektórych odmianach orientalnych może wynosić od 48–78%.

Najlepszy opatrunek

Przez cały okres wzrostu krzewy tytoniu będą wymagały co najmniej 3 najlepszych opatrunków. Pierwsze odbywa się kilka dni po posadzeniu sadzonek w stałym miejscu, a następne co 2-3 tygodnie.

Ponieważ liście są najcenniejsze w tytoniu, zaleca się substancje zawierające azot, aby stymulować ich wzrost. Wskazane jest odżywianie krzaków roztworem naparu z kurczaka (przygotowanego w stosunku 1:10) i złożonych nawozów mineralnych.

W przypadku opóźnienia rozwojowego, deformacji liści i ich przedwczesnego zażółcenia pokazano stosowanie nawadniania z udziałem roztworu odżywczego złożonego z azotanu amonu (30 g), siarczanu lub chlorku potasu (20 g) i wody w temperaturze pokojowej (10 l).

Pielenie

Czyste, luźne łóżka nie są kaprysem estetycznych artystów, ale ważnymi wymogami agrotechnicznymi dotyczącymi pielęgnacji każdej uprawy. W zatkanym obszarze, w ciągłej walce o składniki odżywcze, tytoń nie będzie mógł się w pełni rozwinąć. Ponadto chwasty przyciągają szkodliwe owady i są nosicielami wielu chorób.

Dlatego ważne jest po każdym podlewaniu, do tego stopnia, że ​​gleba wysycha kapeluszem, rozluźnia nawy, poprawiając w ten sposób napowietrzanie korzeni i jednocześnie usuwając niepotrzebną roślinność. Ponadto wymagane jest okresowe ręczne pielenie rzędów.

Choroby i szkodniki

Ka i wszyscy inni kuzyni psiankowatych, tytoń jest podatny na:

• zgnilizna korzeni (czarne, sadzonki i suche);
• peronosporoza;
• mączniak;
• alternarioza;
• wierzchołkowa chloroza;
• tytoń lub zwykła mozaika;
• biały pstrokaty.

Aby zapobiec rozwojowi patogennego środowiska, wymagane jest ścisłe przestrzeganie zasad opieki nad rośliną, a także terminowe leczenie zapobiegawcze. Aby to zrobić, zaleca się spryskiwanie sadzonek przed sadzeniem w stałym miejscu, a także krzewów przed kwitnieniem zawiesiną „Tsineba”.

W przypadku choroby zaleca się stosowanie fungicydów. Ich wybór zależy od stopnia zaawansowania choroby i jej etiologii. Na przykład:

• 50% roztwór Benlaty pomoże poradzić sobie z każdym rodzajem zgnilizny;
• mączniak prawdziwy, w tym fałszywy mączniak, a także bakteryjny jarzębina i różne choroby grzybowe we wczesnych stadiach można wyleczyć za pomocą polikarbacyny, Maxima i Skora.

Ze szkodników tytoń może denerwować:

• brzoskwiniowa mszyca (niebezpieczne ze względu na to, że wysysa sok z liści i jest pośrednikiem w trudnych do leczenia infekcjach wirusowych);
• wciornastki (obniża jakość gotowego surowca przez ukąszenia blach, z powodu których przedwcześnie blakną i kruszą się);
• drutowce (uszkodzić korzenie, w wyniku czego usycha cały krzak).

Zwalczanie szkodliwych owadów odbywa się za pomocą środków owadobójczych („Aktara”, „Aktellik”, „Rogor”, „Metation”, „Hexachloran”, „Metaphos”). Pamiętaj, że w przypadku zanieczyszczenia gleby drutami przez opryskiwanie samą inwazją, nie pozbędziesz się jej; będziesz musiał dokładnie zdezynfekować warstwy gleby.

Zbieranie i przetwarzanie tytoniu

W przeciwieństwie do innych popularnych odmian tytoniu orientalnego, podczas zbioru wymaga cięcia całego krzaka. Od momentu sadzenia nasion do zbioru minęło nie więcej niż 17 tygodni. Następnie płytki liściowe zatrzymują wzrost i osiągają maksymalną gęstość.

Dojrzałe liście można rozpoznać po jaśniejszym kolorze. Jeśli na krzaku znajdują się ciemnozielone niedojrzałe okazy, pozostawia się je na kilka tygodni. W niektórych regionach oddzielanie liści od krzewów odbywa się etapami, dzieląc je na 3 części.Zbiór surowców jest planowany tylko wieczorem.

Następnie usunięte liście są sortowane i zawieszane w pęczkach na otwartym terenie, aby uschły. Po tym etapie surowce umieszcza się do suszenia w ciemnym, suchym pomieszczeniu, w którym temperatura powietrza wynosi +27 ... + 30ºC.

Na kolejnym etapie przetwarzania tytoń musi zostać poddany fermentacji, w wyniku czego kolor jego liści radykalnie się zmieni. Charakterystyczne jest to, że proces ten zależy od tradycji danego regionu, w którym odmiana była uprawiana.

Niektórzy rolnicy uciekają się do naturalnej fermentacji, podczas gdy inni zmieniają właściwości fizyczne liści tytoniu, wykorzystując do tego biologiczny lub chemiczny wpływ. Na przykład niektóre rodzaje tytoniu do tego procesu trwają około 5 lat (są przechowywane w specjalnych beczkach lub belach).

W domu fermentacja odbywa się zgodnie z następującym algorytmem:

1. Posortuj lite liście o jednolitym żółtawym kolorze. Jeśli są na nich zielone plamy, wytnij je, aby nie zepsuć surowców.
2. Zwilż przedmiot obrabiany z butelki z rozpylaczem po obu stronach i ułóż go w stos. Przykryć polietylenem.
3. Po dniu ostrożnie usuń środkową grubą żyłę z każdego arkusza i sprawdź ich wilgotność. Zwilżyć w razie potrzeby. Należy pamiętać, że wysokiej jakości prześcieradło nie powinno być surowe, łamać się na zakrętach, a także może nie mieć oznak świeżości. Idealnie struktura płyt przypomina elastyczną miękką tkaninę. W przypadku nadmiernej wilgoci wymagane jest ponowne suszenie.
4. Surowce gotowe do fermentacji są kruszone na paski i pakowane w szklane pojemniki z hermetycznymi pokrywkami. Ważne jest, aby statek był w 2/3 pełny.
5. Zamknięte pojemniki są umieszczane w piekarniku i przechowywane przez kilka godzin w temperaturze 50ºC. Procedurę powtarza się przez tydzień, okresowo wstrząsając pojemnikami i przestawiając je. Upewnij się, że na ścianach naczyń nie występuje kondensacja. Jego wygląd wskazuje na błędy popełnione na poprzednich etapach zakupów.
6. Wysokiej jakości tytoń w 2-3 dniu procesu fermentacji zaczyna emitować ostry aromat miodowy lub owocowy. Po przetworzeniu należy go wylać na płaską powierzchnię, lekko wysuszyć, a następnie przechowywać w hermetycznie zamkniętym pojemniku.

Orientalne odmiany tytoniu wypadają korzystnie w porównaniu z innymi popularnymi gatunkami. Proces ich uprawy jest prosty i pod wieloma względami podobny do ogrodowych roślin psiankowatych. Jednak pozyskiwanie i przetwarzanie naturalnych surowców wymaga pewnej wiedzy i umiejętności.