Zawiera słodkie wiśnie

Jednymi z pierwszych jagód, które pojawiają się na półkach naszego kraju wczesnym latem, są wiśnie. Owoce te są z powodzeniem uprawiane przez rosyjskich ogrodników w sadach i na działkach domowych. Artykuł jest poświęcony odmianie czereśni słodkiej Ovstuzhenka, opisać i scharakteryzować odmianę, a także zalecenia dotyczące sadzenia sadzonek i dalszej pielęgnacji drzew.

Historia selekcji

Cherry Ovstuzhenka to nowość w ogrodnictwie; nie minęło 20 lat od pojawienia się odmiany. Podczas pracy krzyżowano czarne wiśnie Leningradskaya i Compact Veniaminovy. Autorstwo tej hybrydy należy do M. Kanshiny, hodowcy Rosyjskiego Instytutu Badawczego im. Lupina. Odmiana Ovstuzhenka została wpisana do rosyjskiego rejestru państwowego na początku 2000 roku. Najwyższy plon wiśni Ovstuzhenka wykazał, gdy był uprawiany w południowym regionie innym niż Czarnozem.

Odmiana jest zalecana przez twórców do uprawy w regionie moskiewskim i innych regionach Rosji Środkowej. Podczas uprawy odmian w regionach południowych wydajność rośnie o prawie połowę, poprawia się jakość i smak jagód

Opis i cechy owoców i drzew

Wczesne wiśnie Ovstuzhenka jest popularne wśród ogrodników w Rosji i często sadzone w ogrodach przydomowych. Szeroką popularność nowej odmiany tłumaczy się bezpretensjonalnością uprawy oraz faktem, że wiśnie już na początku lata zachwycają właściciela wczesnym zbiorem pysznych jagód. Masowe owocowanie młodych drzew zwykle rozpoczyna się w piątym roku, ale pierwszych jagód można spróbować już w trzecim roku wegetacji.

Oysterwoman wykazuje dobrą odporność na choroby wywoływane przez zarodniki grzybów (kokomikoza i monilioza), a także jest stosunkowo odporny na clasterosporiosis i powstawanie oparzeń słonecznych na korze w zimie.

Wysokość i gęstość korony

Wiśniowe drzewo jest małe, zwarte, szybko rośnie. Ma rzadką koronę w kształcie kuli. Gałęzie wiśni rozprzestrzeniają się i rosną. Grubość młodych pędów w bieżącym roku nie przekracza 1 cm, dorosłe gałęzie mają średnią grubość (od 5 do 8 cm). Czterometrowy pień i gałęzie pokryte są gładką ciemnobrązową korą.

Pąki na pędach są duże, owalne, ze spiczastym wierzchołkiem, umieszczone na gałęziach pod ostrym kątem. Pąki zaczynają puchnąć na wiosnę, w marcu kwitną, gdy tylko temperatura na ulicy wzrośnie do +10 ... + 12 ° C. Liście wiśni Ovstuzhenka są duże, owalne, z ostrym końcem. Zielona płytka liścia jest gładka, z małymi zębami wzdłuż krawędzi liścia. Liść jest przymocowany do gałęzi za pomocą krótkiej ogonki.

Kwitnienie tej odmiany jest wspaniałe, eleganckie, ale nie długie. Kwiaty wiśni od 7 do 10 dni, w zależności od temperatury powietrza. Kwitnienie występuje około połowy maja, ale w różnych strefach klimatycznych początek tego okresu może być inny. Kwiaty wiśni mają śnieżnobiałe, duże, okrągłe płatki. Każdy kwiat ma pięć płatków. Kwiaty są zbierane w grupach od 3 do 5 sztuk.

Podczas kwitnienia, w odległości 10 m od rosnących wiśni, powietrze jest nasycone słodkim aromatem, który przyciąga owady do zapylania

Smakuj owoce

Jagody wiśni Ovstuzhenka są okrągłe, owalne, duże. Kolor skórki i miąższ jagód ma głęboki odcień czerwonego wina. Miąższ jest soczysty, nie wodnisty, gęsty, ma słodki smak i bogaty aromat. Jagody mogą mieć masę od 4,2 do 7 g. Należy jednak pamiętać, że im więcej jagód jest związanych na drzewie, tym będą one mniejsze.Obfite podlewanie i terminowe nawożenie mają również pozytywny wpływ na masę jagód.

Jagoda schodzi z długiej łodygi bez szkody dla płodu (separacja na sucho), co sprawia, że ​​uprawa jagód tej odmiany jest opłacalna handlowo. Wewnątrz każdej jagody znajduje się kamień, którego waga zajmuje około 6% masy całej jagody. Odmiany niezwykłe pękanie owoców, nawet w bardzo deszczowych okresach.

Odporność na mróz i suszę

Czereśnie są bardzo wrażliwe na temperatury poniżej zera, ale ta odmiana wyróżnia się dobrą odpornością na mróz i może wytrzymać (przez krótki czas) temperatury do -18 ...- 20 ° C. Podczas kwitnienia odmiana Owstuzhenka bardzo boleśnie reaguje na niskie temperatury, opadanie kwiatów zaczyna się już przy temperaturze powietrza + 2 ° C.

Jagody tej odmiany są duże, są łatwe do zebrania, ale jeśli korona nie zostanie przerzedzona z powodu obfitości pagonów, kolekcja będzie nadal skomplikowana

Zapylacze i wydajność

Ogrodnicy oceniają wiśnie Ovstuzhenka jako odmianę o wysokim potencjale plonowania. Przy dobrej pielęgnacji dziesięcioletnie drzewo dorosłe daje do 30 kg soczystych jagód. Drzewa w wieku poniżej 10 lat przynoszą owoce w ilości 15-16 kg z jednego drzewa.

Odmiana nie jest samozapłodniona, dlatego potrzebuje pobliskich drzew zapylających. Takie drzewa wiśniowe nadają się do zapylania: Tyutchevka, Różowe perły, Iput, Bryansk różowy, Revna. Zapylacze sadzi się z tej odmiany w odległości 30 do 40 m.

Zalety i wady odmiany

Ovstuzhenka klasy wiśni charakteryzuje się zarówno cechami pozytywnymi, jak i negatywnymi.

• Zalety gatunku:
• coroczne owocowanie;
• o dużych owocach;
• pyszne jagody;
• wczesne dojrzewanie;
• dobre cechy jagód;
• odporność na niektóre choroby kultury;
• przenośność.

• Wady odmiany:
• potrzeba innych drzew do zapylania;
• szypułki boją się niskich temperatur.

Funkcje sadzenia wiśni

Drzewa sadzi się w wiśniowym ogrodzie w odległości 5-6 m od siebie. Rośliny wymagają tak dużej odległości ze względu na rozprzestrzeniającą się szeroką koronę. Jeśli odstęp czasu nie zostanie dotrzymany, gałęzie drzew będą miały niewielkie możliwości rozwoju, gałęzie jednego drzewa zostaną zasłonięte gałęziami drugiego i nastąpi deficyt oświetlenia.

Wideo: instrukcje sadzenia wiśni

Zalecane daty odbioru

Sadzonki wiśni można sadzić wczesną wiosną i jesienią. Według doświadczonych ogrodników sadzenie sadzonek jesienią daje lepsze wyniki. Czas wiosennego sadzenia dobiera się tak, aby do tego czasu śnieg w ogrodzie już zniknął, a gleba dobrze się rozgrzała. Zwykle okres ten przypada na połowę kwietnia, ale w zależności od pogody może znacznie się zmienić w tym lub innym kierunku.

Październik jest zwykle wybierany do jesiennego sadzenia, ponieważ w tym miesiącu temperatura nie jest już wysoka i jest dużo wilgoci. W przypadku sadzenia jesiennego najlepszym czasem będzie środek miesiąca lub ostatnie dni października.

Wybór i przygotowanie miejsca do lądowania

Do sadzenia wybierz teren bez pobliskich wód gruntowych. Jeśli woda w ziemi leży blisko korzeni drzewa, po pewnym czasie spowoduje to gnicie korzeni drzewa, aw rezultacie spadek plonu, a po pewnym czasie śmierć drzewa. Gleba musi być przepuszczalna dla wilgoci i powietrza, połączenie czarnoziemu i piasku będzie optymalne.

Wiśnia słabo rośnie na glebach gliniastych, kaolinowych. Fakt, że gleba nie jest odpowiednia dla danej uprawy, będzie widoczny po pojawieniu się krzywych skręconych (czasami w pętlach) gałęzi drzew

Bezpośrednie lądowanie

Ogrodnicy zalecają przygotowanie sadzonki na długo przed bezpośrednim sadzeniem sadzonek, na przykład do sadzenia w kwietniu - od października. Pozwoli to ziemi osiąść i rozłożyć wprowadzoną materię organiczną.

Przed posadzeniem sadzonki ogrodnik musi wykopać przestronną studzienkę z bagnetowym szpadelem. Zalecana głębokość dołu do sadzenia wynosi 0,5 m, a szerokość do 0,6 m. Określone parametry dołu do sadzenia nie są ścisłym warunkiem, głębokość i szerokość różnią się w zależności od wieku sadzonki i objętości jej systemu korzeniowego. Ważne jest, aby podczas sadzenia miejsce szczepienia nie pozostało pochowane w glebie, a także aby korzenie czuły się swobodnie i nie były ciasne (zarówno pod względem głębokości, jak i szerokości).

Miejsce do lądowania musi być również wypełnione nawozem.. Jako górny opatrunek można użyć substancji organicznych, na przykład trzyletniego obornika dla bydła. Zwykle takie substancje organiczne zostały już dość wyprzedzone i częściowo rozłożone. Możesz także użyć kompostu lub próchnicy. Wystarczy zrobić 5-7 kg nawozów organicznych na jedną sadzonkę dla dwuletniej sadzonki.

Dodaje się tam 100 g potrójnego superfosfatu i siarczanu amonu. Następnie czarnozem, wcześniej usunięty z powierzchni gleby, wlewa się do dołu. Wszystkie składniki są dokładnie wymieszane, po czym tworzą u dołu dołu małe wzgórze o wysokości 15–20 cm, które jest gotowe do sadzenia sadzonki.

Aby sadzić wiśnie Ovstuzhenka, możesz samodzielnie stworzyć wzgórze, jeśli nie znajduje się w krajobrazie terenu

Proces sadzenia sadzonki wiśni przebiega następująco:

1. Dzień przed sadzeniem sadzonka jest instalowana w pojemniku z wodą, dzięki czemu system korzeniowy odżywia wilgoć. Bezpośrednio przed sadzeniem korzenie drzewa są obniżane do gęstej cieczy składającej się z gliny, dziewanny i wody. Grubość glinianego gaduła powinna mieć konsystencję domowej śmietany.
2. Drzewo jest ustawione pośrodku dołu do lądowania na sztucznie utworzonym wzgórzu, dzięki czemu korzenie są starannie i równomiernie wyprostowane po bokach wzgórza i skierowane w dół. W pobliżu sadzonki, w odległości 20-30 cm, ustaw kołek podtrzymujący z drewna. Jego wysokość powinna odpowiadać wysokości sadzonki.
3. Ponadto ogrodnik będzie potrzebował pomocy innej osoby, która utrzyma drzewo i kołek podtrzymujący w pozycji zainstalowanej i okresowo, podczas procedury zasypiania, sadzonka będzie się trząść. Delikatne potrząsanie drzewem spowoduje równomierne osadzenie się gleby na korzeniach, a kontakt korzeni i gleby będzie bardziej gęsty.
4. Kiedy dołek z drzewem jest wypełniony do połowy, wlewa się do niego pół wiadra wody. Po wchłonięciu wilgoci nadal wypełniają otwór lądowy glebą. Podczas sadzenia czereśni należy zwrócić uwagę, aby przypadkowo nie wypełnić miejsca szczepienia ziemią. Po zakończeniu sadzenia ogrodnik tworzy szerokie zagłębienie z gleby wokół pnia drzewa. W przyszłości takie uformowanie koła pnia pomoże podlewać sadzonkę bez żadnych problemów, wilgoć dostanie się dokładnie do korzeni rośliny. Gleba w kole pnia zostaje zdeptana do stanu gęstego.
5. Młode wiśnie są wiązane za pomocą kołka podtrzymującego. W przypadku więzadeł używają miękkiej, mocnej tkaniny lub skórzanego paska, łącząc je z drzewkiem i kołkiem „osiem”. Kołek pozostanie przy młodym drzewie przez kilka lat, nie pozwoli delikatnej roślinie pęknąć pod silnym wiatrem.
6. Po posadzeniu sadzonka jest ponownie podlewana za pomocą pół wiadra wody i oczekuje się, że pochłoną wilgoć w glebie. Ponadto, jeśli to konieczne, dodaj dodatkową glebę w miejscach osiadania gleby.
7. W pierwszym miesiącu po posadzeniu sadzonka jest podlewana co tydzień, nalewając do korzenia 10 litrów wody. Przerwy w podlewaniu odbywają się tylko zimą i przy długich letnich deszczach. Następnie młode drzewo jest podlewane co 2 tygodnie przez następne dwa miesiące, stopniowo zmieniając system nawadniania na 1 raz w tygodniu.

Nie zaleca się trzymania drzewa na słońcu przed sadzeniem, w przeciwnym razie wyschnie, co wpłynie na plon

Dalsza pielęgnacja drzew

Aby drzewo wydawało owoce co roku, ogrodnik musi zapewnić wiśniom odpowiednią i terminową opiekę. Roślinę należy podlać, nawozić, chronić przed owadami i chorobami, uformować koronę, przeprowadzić przycinanie sanitarne i oczyścić glebę pod drzewem z zeszłorocznych liści.

Wiosną i jesienią ogrodnicy kopią glebę w kręgu wiśni o prawie łodydze. Kopanie powinno być głębokie, aby spulchnienie gleby nastąpiło na głębokości 10-12 cm, takie leczenie pomoże w walce z rocznymi i wieloletnimi chwastami, uprości stosowanie nawozów pod dojrzałymi drzewami i nasyci glebę tlenem.

Ponadto luźna gleba przyjmuje rolę ściółki i chroni warstwę podstawową przed utratą wilgoci. Wiosenna praca z glebą odbywa się po tym, jak gleba w ogrodzie zostanie oczyszczona ze śniegu i wyschnie. Jesienią glebę należy uprawiać przed nadejściem zimy, pod koniec października lub na początku listopada. Proces ten jest również skuteczny w kontrolowaniu zimujących larw muszki czereśniowej.

Wideo: Jak prawidłowo sadzić i pielęgnować wiśnie

Podlewanie

Latem słodkie wiśnie dla dorosłych są podlewane raz w miesiącu, ale obficie, przy użyciu co najmniej 20-30 litrów wody. Szczególnie ważne dla wiśni jest nawadnianie wody źródlanej i stabilny przepływ wilgoci podczas formowania owoców. Brak wilgoci może powodować przedwczesne zrzucanie jajnika owocowego. Wiosenne podlewanie odbywa się pod koniec kwietnia, podlewając co najmniej 100 litrów wody pod każdą dorosłą wiśnię.

Takie nawadnianie można przeprowadzić bez problemów, jeśli umieścisz wąż do nawadniania w pobliżu tułowia rośliny i dostosujesz przepływ wody do najsłabszych. Wąż z bieżącą wodą pozostawia się w nocy obok drzewa; rano podlewanie można uznać za zakończone. Dokładnie to samo wydarzenie związane z nawadnianiem wodnym odbywa się jesienią, w drugiej połowie października. Zużycie wilgoci pod każdym drzewem jest takie samo jak na wiosnę.

Podlewanie drzewa nie jest u korzenia, ale w bruzdach, co odbywa się w odległości 25-30 cm od pnia

Nawozy

Przez pierwsze 3-4 lata wegetacji młodego drzewa po posadzeniu roślina ma wystarczającą ilość nawozów stosowanych podczas tworzenia dołu do sadzenia. Ale już w piątym roku uprawy konieczne jest nawożenie drzewa owocowego.

Co 2 lata dorosłe wiśnie w ogrodzie muszą być karmione nawozami organicznymi.. Aby to zrobić, w kręgu blisko łodygi, na powierzchni gleby o średnicy do 1 m, układany jest dobrze rozłożony nawóz koński lub krowy. Warstwa organiczna powinna wynosić około 8-10 cm, aby zapłodnić dorosłe drzewo, potrzebujesz około 2 wiader gnijącego obornika. Następnie gleba wraz z obornikiem jest wykopywana za pomocą obrotu zbiornika, dzięki czemu nawóz znajduje się pod warstwą gleby. Wykonane karmienie wystarczy na kolejne 2 lata uprawy wiśni, po czym procedurę się powtarza.

Wybielić

Agronomowie zalecają bielenie pni drzew owocowych dwa razy w roku: wczesną wiosną i późną jesienią lub zimą. Trzeba przyznać, że bielone pnie bardzo ozdabiają ogród i sprawiają, że jest uroczyście elegancki. Ale bielenie nie odbywa się w celach związanych z pięknem, ale w celu zachowania zdrowia drzewa. Chroni rośliny przed poparzeniem słonecznym.

Zastanówmy się, jak wybielić słodkie wiśnie:

1. Przed rozpoczęciem pracy ogrodnik przygotowuje roztwór do wybielania 10 litrów wody, 1 kg wapna palonego i 1 łopaty świeżego obornika końskiego. Początkowo wodę i wapno miesza się w wiadrze metalowym lub plastikowym, po czym następuje reakcja wiercenia. To jest gaszenie wapna. Pod koniec wiercenia obornik koński jest dodawany do roztworu wapna i dokładnie mieszany. Rozwiązanie jest gotowe do użycia.Można do niego dodać około 100 g siarczanu miedzi jako fungicydu. Taki skład roztworu ochroni roślinę przed poparzeniem słonecznym, posłuży jako dodatkowy nawóz i zneutralizuje zarodniki grzybów i patogenów chorób bakteryjnych.
2. Roztwór bielenia nakłada się na łodygę wiśni za pomocą szerokiego pędzla o długim włosiu. Rozpoczynają pracę bezpośrednio w miejscu, w którym drewno styka się z glebą, wybielić pień i dolną część gałęzi szkieletowych, o długości około 50 cm.
3. Zarówno wiosną, jak i zimą wybiela się bielony suchy słoneczny dzień do wybielania, gdy nic nie zapowiada opadów atmosferycznych. Zimą prace te są przeprowadzane w grudniu lub styczniu.

Zimą promienie słoneczne odbijają się od śniegu, w wyniku czego ich intensywność wzrasta kilkakrotnie. Powoduje to oparzenia i pęknięcia na korze drzew. Wiosną promienie słoneczne są również bardzo aktywne i mogą zaszkodzić korze drzew.

Kadrowanie i modelowanie

Zdrowie w ogrodzie zapewnia regularne przycinanie korony. Wiśnia jest cięta 2 razy w roku, wiosną i jesienią, pod koniec okresu owocowania. Przycinanie może być formujące i higieniczne. Przycinanie formujące odbywa się na młodych wiśniach, aż powstanie korona drzewa.

Przycinanie sanitarne polega na ścinaniu starych, nieżywotnych lub chorych gałęzi, przycinaniu nadmiaru pędów, topiąc koronę. Ogród jagodowy wymaga również wiosennego przycinania sanitarnego po zimie, długiego okresu, w którym gałęzie mogą zostać uszkodzone na drzewach pod ciężarem śniegu. Połamane gałęzie podlegają całkowitemu lub częściowemu przycięciu, w zależności od miejsca uszkodzenia.

Formacja korony wiśni jest następująca:

1. Natychmiast po posadzeniu sadzonki ogrodnik przy pomocy sekatora przeprowadza formację i odcina wszystkie niepotrzebne. Wysokość sadzonki pozostawia się do 60–70 cm od ziemi. Na drzewie pozostały tylko 3-4 gałęzie boczne, wszystkie niepotrzebne gałęzie są usuwane. Lewe gałęzie będą gałęziami owoców pierwszego rzędu.
2. W drugim roku po posadzeniu na wiosnę ogrodnik nadal tworzy czereśnie: odcina wierzchołki wszystkich gałęzi szkieletu o 15–20 cm i wierzchołek wierzchołka drzewa. W wyniku uformowania wierzchołek drzewa powinien być nieco dłuższy niż gałęzie boczne. Na każdej z bocznych gałęzi pierwszego rzędu pozostały 3 pędy, ich końcówki również szczypią sekatorem. Będą to gałęzie owocowe drugiego rzędu.
3. W trzecim roku po posadzeniu ogrodnik ponownie ścina wierzchołek drzewa, a także ścina gałęzie pierwszego i drugiego rzędu o 10-15 cm, pozostawiając trzy nowe pędy na gałęziach drugiego rzędu - będą to gałęzie owocowe trzeciego rzędu. Następnie dodatkowe pędy w tym roku są usuwane ze wszystkich gałęzi.
4. To kończy formowanie korony czereśni, a drzewo potrzebuje tylko corocznego cięcia sanitarnego, podczas którego usuwane są wszystkie chore i stare gałęzie, a także niepotrzebne pędy tego roku.

Bujna korona drzewa powstaje stopniowo

Choroby i szkodniki

Niestety wiśnie są podatne na wiele chorób i szkodników, które mogą wpływać na jakość i wielkość plonu.

Najczęstsze choroby i szkodniki tej kultury:

1. Monilioza lub oparzenie bakteryjne - Jest to jedna z najbardziej niebezpiecznych chorób grzybowych wiśni. Zainfekowane kwiaty i liście stają się brązowe, suche i pozostają na drzewie. W ciężkich przypadkach umierają całe gałęzie wraz z liśćmi i jajnikiem. Na owocach pojawiają się brązowe, miękkie plamy pokryte szarą pleśnią, jagody szybko gniją, a następnie kruszą się i pozostają na gałęziach w zmumifikowanej formie.Jak postępować: usuń chore pędy podczas wiosennego cięcia, spryskaj jedną z wiśni jednym z preparatów: Topsin M 500 SC, Switch 62.5 WG, Miedzian Extra 350 SC, Signum 33 WG.
2. Kleasterosporiosis - Przyczyną wystąpienia jest grzyb, który początkowo wpływa na liście. Wiosną pojawiają się na nich liczne małe czerwono-brązowe plamy, które szybko pokrywają całą płytkę liściową. Zainfekowane liście żółkną i przedwcześnie opadają. Choroba prowadzi do znacznego osłabienia wiśni, zmniejsza jej mrozoodporność oraz wpływa na wielkość i jakość plonu. Jedną z profilaktycznych metod leczenia jest usunięcie i zniszczenie wszystkich opadłych liści, w których zarodniki grzyba zimą. Drzewa są również spryskiwane chemikaliami, na przykład: Carpene 65 WP, Kaptan Plus 71.5 WP, Topsin M 500 SC.
3. Mucha Wiśniowa - składa jaja w miąższu jagodowym, wykluwają się z niego larwy. Robale jagody gniją i spadają. Larwy, wychodząc z owocu, wchodzą do ziemi pod drzewem, gdzie się rozmnażają i zimują. Wiosną stają się dorosłymi owadami i ponownie rozpoczynają swój cykl życiowy. Aby zmniejszyć liczbę szkodników, wczesną wiosną na drzewie pod drzewem nakładana jest gęsta powłoka, która zapobiega pojawianiu się szkodników zimujących z gleby. Wiśnie z muszki wiśniowej są również poddawane działaniu środka ochrony roślin, na przykład Mospilan 20 SP.
4. Chrabąszcz lub Chruszczow - szkodzi drzewom zarówno w postaci larwalnej, jak i dorosłego owada. Larwy żywią się ziemią, gryząc korę na korzeniach, podczas gdy chrząszcze jedzą liście. Zwalczanie owadów opiera się głównie na zapobieganiu polegającym na regularnym kopaniu gleby. Możesz również namoczyć korzenie sadzonek przed posadzeniem insektycydu („Antichrush” i inne), co czyni je niejadalnymi dla larw Chruszczowa podczas jednego sezonu letniego.
5. Chrząszcz zwijacz lub chrząszcz kwiatowy - uszkadza kwiaty, jajniki i owoce owoców pestkowych, układając w nich larwy. Zainfekowane owoce są zdeformowane, zgnilizny i suche, pozostając na drzewie. Lepkie pułapki i pasy myśliwskie na pniach drzew pomagają w walce ze szkodnikami, ponieważ obecnie nie ma dozwolonych substancji chemicznych, które niezawodnie chronią wiśnie podczas kwitnienia.
6. Mszyca Wiśniowa - owady zajmują głównie liście, kwiaty i młode pędy, z których wysysają soki. Ostrza liści i końcówki pędów są skręcone i zdeformowane, a owoce i pąki są zanieczyszczone lepką rosą, na której rozwijają się zarodniki grzybów. Do zwalczania szkodników można stosować różne środki ochrony roślin, na przykład Calypso 480 SC.

Zbiór i przechowywanie

Wiśnia jest zbierana, gdy większość jagód osiągnie dojrzałość. Oznacza to, że rozmiar owocu, kolor skórki i smak miąższu jagód spełnią wymagania tej odmiany. Zazwyczaj zbiór owoców wiśni Ovstuzhenka rozpoczyna się pod koniec czerwca, ale czas dojrzewania zbiorów może przesunąć się w tym lub innym kierunku od przewidywanej daty zbiorów, w zależności od kaprysu pogody.

Dojrzałe jagody zbierane są razem z długimi łodygami, co eliminuje utratę soku owocowego. Czereśnia ma dość gęstą, ale soczystą i smaczną miazgę, odpowiednią do transportu na duże odległości. Podczas transportu należy przestrzegać reżimu temperatury (+8 ... + 12 ° C), a także stosować specjalne tace na jagody, które nie pozwalają im się uszkodzić. W domu świeże jagody można przechowywać w lodówce, w specjalnej komorze na owoce. Przybliżony czas możliwego przechowywania słodkich jagód wiśni wynosi od 7 do 10 dni.Jeśli znajdziesz uszkodzone owoce w pojemnikach, izoluj je pilnie, aby nie zepsuły się zdrowe

Popularność wiśni Ovstuzhenka wśród ogrodników tłumaczy się bezpretensjonalnością w uprawie i wysoką wydajnością. Uprawa nawet jednego czereśniowego odmiany tej odmiany w ogrodzie zapewni wykwalifikowanemu ogrodnikowi wczesne zbiory słodkich i soczystych jagód.